از خرمشهر ........ تا ....... خرم شهر

رسیدن به خرمشهر آباد و آزاد تکلیف امروز و هر روز همه ماست / استفاده ار مطالب و تصاویر با ذکر منبع بلامانع است

 
خرمشهری های صبور ، در انتظار خرم شهر
نویسنده : مدیریت وبلاگ - ساعت ٩:۳٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ خرداد ۱۳۸٩
 

نوشتاری به بهانه سوم خرداد سالروز آزادسازی خرمشهر

 

28 سال از آزادی خرمشهر می گذرد و همچنان

 

 

خرمشهری های صبور

 

 

در انتظار خرم شهر

 

خرمشهر امروز ، خرم شهر  نیست !!!

دیروز از خرمشهر آمدم . برای انجام کاری اداری و بازدید از اقوام یک هفته در خرمشهر بودم .

در نیمه دوم اردیبهشت ماه ،  هوای گرم و شرجی هنوز به اوج خود نرسیده و تحمل  گرد و غبار موجود نیز برای مردم بالاجبار عادی شده و معلوم نیست در آینده چه اثرات مخربی بر سلامتی اهالی خرمشهر خواهد داشت .

خرمشهر ، شهری مهم که فتح‌الفتوح جنگ تحمیلی و حماسه دفاع مقدس است . هر وقت در این شهر قدم میزنم ،‌  دلم میگیرد و حال و هوای اوئل دهه شصت را در ذهنم مرور می کنم و به آن دوران که در خرمشهر بودم غبطه میخورم . آن موقع سن و سالی نداشتم - ١۴ یا ١۵ سال - بعنوان بسیجی در خرمشهر بودم و با بچه های خونگرم این دیار از جمله اسماعیل خباری ، مسعود صالحه زاده ، جلیل ارجمند ، بهروز مرادی و علیرضا گرگ پور که همگی در سالهای بعد از فتح خرمشهر به شهادت رسیدند و عزیزان دیگری از جمله کریم ملاعلی زاده ، صاحب عبودزاده  ، فرامرز نوروزی ، حسن سواریان ، حسن دلپذیر که خاطرات فراوانی از دوران دفاع مقدس در سینه دارند همراه بودم .

حیف از این شهر و مردم مظلوم و مقاوم آن که سالها پس از پایان جمگ هنوز باید تاوان بی توجهی و سهل انگاری  دیگران را پس بدهند. همه قبول دارند که در حق خرمشهر ظلم شده و همه با حرف و شعار موضوع را توجیه می کنند . اما کجاست مرد عمل ؟!!!


خرابی ها و ویرانه های جنگ هنوز آشکار است . بیکاری قابل توجه  نیز که دستاوردهایی چون فساد و فحشا ، اعتیاد و سرقت و طلاق دارد نیز بیداد می کند. با نگاهی به سیمای مردمان این شهر مظلوم می توان دریافت که هر کدام از آنان انبوهی از غصه و ناامیدی در دل دارند اما با امید به فردایی بهتر به زندگی ادامه می دهند .

ادارات و سازمانهای مستقر در  شهر در حد توان و بودجه و امکاناتشان مشغول فعالیت هستند اما این برای ساختن خرمشهر کافی نیست .

مردم خرمشهر می گویند ما درخواست اضافی از دولت‌هایی که آمدند و رفتند و دولت کنونی نداریم، تنها می‌خواهیم خرمشهر پیش از جنگ را به ما تحویل بدهند.

وقتی آقای احمدی نژاد در خردادسال 1388  در حضور مردم خرمشهر برای حل مشکلات این شهر گفت مسئولیت فرمانداری خرمشهر را بعهده خواهد گرفت با خود گفتم با توجه به روحیات آقای احمدی نژاد ، این مرد اگر رای بیاورد حرفش را عملی خواهد کرد .

اکنون از ایشان بعنوان رئیس جمهور مملکتم می پرسم آقای رئیس جمهور  یکسال  از آن سخنرانی تبلیغاتی که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری انجام شد ، گذشت و شما رئیس جمهور شدید ، پس چه شد آن وعده ؟ مردم هنوز منتظرند...

سوم خرداد در راه است

به اعتقاد نگارنده  همه ملت ایران برای چهل روز مقاومت بچه های خرمشهر در ابتدای جنگ به خرمشهر و خرمشهری ها مدیون و بدهکار هستند . چرا که اگر نبود  این مقاومت جانانه ، خواب ارتش صدام برای تسخیر تهران به واقعیت تبدیل می شد .

سوم خرداد سالروز آزادی خرمشهر نیز در راه است و متاسفانه سالهاست که تنها در همین روز اسم و تصویری از خرمشهر از طریق ابزارهای ارتباطی مانند رسانه ها و مطبوعات به چشم و گوش می آید و شهری پرحماسه و جاویدان معرفی می شود که می بایست کشور دین خود را به آن ادا کند . در این روز معمولاً  آقایان مسئولین به بهانه ای  به خرمشهر می روند و وعده ای می دهند و اگر امکان داشته باشد تا سالی دیگر و بازدیدی دوباره دیگر پیدایشان نمی شود.

مردم می‌گویند، خرمشهر تنها اسیر شعارهای مسئولان شده و بهانه‌ای برای پر کردن اوقات پشت تریبون آنها و نگاه ویژه پیش از آن‌که رنگ واقعیت به خود بگیرد یک شعار دهان‌پرکن است. برای همین برخی از مردم این شهر، ماندن در شهر را جایز ندانسته و زادگاه خود را ترک و در جستجوی زندگی بهتر به شهرهای دیگر کشور کوچ کرده‌اند.

این افراد بدانند روز قیامت در پیشگاه عدل الهی  در مقابل مقابل شهدایی که جان خود را برای آزادی خرمشهر دادند باید پاسخگو باشند.

کسی منکر تلاش های دولت نیست

واقعیت اینست که خرمشهر بدون اتکا به اعتبارات ویژه و توجه ویژه مسئولان ارشد به شهری خرم تبدیل نخواهد شد. واقعا” چه زمانی و چه کسانی قرار است به مشکلات خرمشهر رسیدگی کنند؟!

به اعتقاد بنده همه مردم ایران به خرمشهر توجه ویژه  و تعصبی خاص داشته  و از این دولت مردمی و عدالت محور   در رابطه با شهری مثل خرمشهر انتظارات منطقی و قابل قبولی دارند .

رئیس دولت نهم و دهم  برای حل مشکلات خرمشهر تصمیم میگیرد که برای حل مشکلاتش فرماندار آن شهر شود . این نشان می دهد که مسئول اجرایی کشور نیز به این نکته واقف است .

مردم شهر، خسته از وعده‌های عملی نشده اکنون به چشم خود می‌بینند که دستان سومین رئیس‌جمهوری پس از جنگ نیز برای خرمشهری‌ها خالی است و از عدالت شایسته و بایسته دولت نهم و دهم  نیز در این میان خبری نیست.

خرمشهر امروز، تنها اختصاص به عده‌ای خاص پیدا کرده است که در لابه‌لای شعارهای سیاسی، جیب‌های خود را پر می‌کنند. امروز بسیاری از همسنگران شهدای خرمشهری می‌پرسند: اگر شهدا بودند  در برابر این طیف زیاده‌خواه چگونه برخورد می‌کرد و اکنون خرمشهر خسته از شعارهای دهان‌پرکن، به انتظار روزی است که تداعی‌کننده روزهای گرم و باصفای پیش از جنگ تحمیلی باشد؛ روزهایی که به سراب تبدیل شده‌اند.

متاسفانه مسائل و مشکلات خرمشهر و مردم آن ،  سیاه تر از آن است که کسی دنبال سیاه نمایی خدمات دولت در خرمشهر باشد . در گذشته و حال آنانی که در خرمشهر بدنبال سیاه نمایی خدمات مدیران متعهد و دلسوز آن بوده و می باشند ، بصورت خاص از آن دسته از افرادی هستند که برای رسیدن به قدرت از هیچ تلاشی دریغ نمی کنند  ،  این عده   در واقع در پی بدست گرفتن قدرت و ریاست و گماشتن عناصر خود در  ادارات خرمشهر هستند و گرنه کیست که نداند بجز عده ای معدود ،  اکثریت مدیران ادارات و نهادهای خرمشهری از بومی و غیربومی ، خدمت کردن در خرمشهر را عبادت می دانند  و زندگی خود را وقف خدمت به مردم نموده اند .

خوشبختانه اکثریت مسئولان خرمشهری و کارکنان دولت در حد انتظار و توان ، تلاش خود را برای بهتر نمودن اوضاع می نمایند.  هم ایده دارند و هم فکر . اما متاسفانه باید پذیرفت که حجم کمک های دولت به خرمشهر از همان دوران بازسازی تاکنون قابل قبول و برنامه ریزی شده همراه با نظارت های قانونی نبوده است و دیگر اینکه متاسفانه از گذشته تاکنون باندبازی و فامیل گرایی که به استمرار مسائل و مشکلات شهر کمک می کند در میان برخی از صاحبان قدرت در خرمشهر رواج دارد .(بعنوان نمونه دستگاههای مسئول می توانند برای اثبات موضوع در زمینه استخدام آقایان مسئول لیست  استخدام شدگان در دستگاههای دولتی خرمشهر طی ده سال گذشته یا قراردادهای پیمانکاری در منطقه را بررسی نمایند)

 

بازسازی در خرمشهر جدی گرفته نشده است

یکی از رزمندگان خرمشهری می گفت : داستان تکراری بازسازی و معضلاتی چون آب‌ و فاضلاب، برق، عدم تأمین حداقل‌های یک زندگی ساده در خرمشهر، بیکاری و فقر گسترده، تبعیض و پارتی‌بازی و رانت‌خواری عده‌ای قلیل، نبود بهداشت و ده‌ها محرومیت کوچک و بزرگ واقعیت‌های خرمشهر امروز هستند. کار فقر به جایی رسیده که عده‌ای فرصت‌طلب از راه رسیده که هیچ سابقه‌ای در دفاع و مقاومت و جهاد و ایثار ندارند،کرسی‌هایی برای خود می‌تراشند. کمیته امداد و بهزیستی ادارات پررونق خرمشهر هستند و به جای جوانان خرمشهری، دامادهای فلان مسئول و نماینده و آقازاده به کار گرفته می‌شوند.

امروز در خرمشهر مردم به دنبال وعده جزیره رفاه دولت هاشمی، وعده حل مشکلات بیکاری و فقر و نتایج مثبت منطقه آزاد دولت خاتمی و وعده‌های دولت احمدی‌نژاد هستند. آنان همچنان مجبورند نوسان شدید برق و خرید آب بشکه‌ای را تحمل کنند و افت تحصیلی فرزندانشان را شاهد باشند.

مردم می‌پرسند: آیا پس از گذشت بیش از بیست سال از بازسازی، باور این مطلب آسان است که خانه‌هایشان حتی پلاک هم نداشته باشد و مسئولان از عهده کنترل یک خیابان و حل بهداشت یک بازار و یک محله برنیایند؟!

واقعیت تلخ‌ ناکامی بازسازی خرمشهر پس از گذشت دو دهه، نشان می‌دهد دولت‌های روی کارآمده با بازسازی و احیای این شهر مهم مرزی به صورت جدی برخورد نکرده‌اند و آنچه امروزه پیش روی مردم رنج‌کشیده خرمشهر هست، شهری ناقص با انبوه مشکلات است که با ادامه ایام، نه تنها از دردهای آن کم نمی‌شود، بلکه نسل سوم خرمشهری‌ها را نیز درگیر خود کرده است و این زنگ خطری برای جوانان این شهر بندری و مرزی است.

آیا بازسازی خرمشهر یک خواب و رویاست  که 21 سال بعد از بازگشت مردم چنین وضعیت تاسف باری داشته باشد؛ به گونه ای که مقام معظم رهبری در جلسه ای می فرمایند که معلوم می شود خرمشهر خیلی کمبود دارد باید ساخته شود و این شهر را زنده کنید؟ این مهم تر از برپایی مراسم است.

بازسازی شهری مثل خرمشهر نیازمند یک حرکت انقلابی و نیازمند نیروهای متعهد و لایتمدار است .

شهری که قبل از جنگ تحمیلی از مهمترین بنادر خاورمیانه بوده است و عمده فعالیت مردم آن در زمینه تجارت و کشتیرانی و ترخیص و …. بوده اکنون به چه کاری جز این باید دل خوش کند .

 لذا :

۱ - استمرار اعتبارات بازسازی و افزایش آن تا حد بازسازی کامل منازل و صنایع بزرگ و کوچک

۲ - سرعت در تحقق مصوبات سفرهای استانی دولت ویژه خرمشهر

۳ - ایجاد انگیزه و ترغیب سرمایه گذاران خرمشهری مقیم در سایر شهرها به بازگشت و سرمایه گذاری در خرمشهر و ایجاد اشتغال

۴ - معافیت های مالیاتی و بیمه ای ده تا بیست ساله برای صاحبان صنایع بزرگ و کوچک مستقر در این منطقه

۵ - پشتیبانی مالی از شهرداری بصورت جدی و افزایش اعتبارات و تزریق سریع کمک های دولتی به شهرداری و سایر سازمانهای خدماتی مانند شهرداری - مخابرات - گاز - آب فاضلاب جهت اجرای پروژه های عمرانی و شهری در خرمشهر برای دگرگون نمودن چهره شهر

۶ - ایجاد انگیزه جهت مشارکت مردم خرمشهر در اجرای برنامه های بازسازی منازل و مغازه ها (بعنوان مثال معافیت از پرداخت هرگونه هزینه های دولتی مانند مالیات ، بیمه ، ثبت اسناد ، عوارض شهرداری و ….)

۷ - تحقق شرایط مناسب و لازم جهت املاکی که درگیر مسائل مربوط به ارث بوده و راهکاری جهت سرعت دادن در مشخص نمودن وضعیت املاک

۸ - ایجاد شعبه ویژه در دادگستری جهت رسیدگی سریع به پرونده های مربوط به املاکی که نیاز به بازسازی دارند لیکن در ابتدا باید تکلیف ورثه و مالک اصلی آن مشخص شود.

و …… اینها از جمله مسائلی است که بنده به ذهنم خطور کرد . مطمئنا “با جلب مشارکت شهروندان خرمشهری می توان از نظرات آنان نیز مطالبی را استخراج و دسته بندی و نتایج موثری جهت بازسازی سریعتر خرمشهر بدست آورد.

چند پیشنهاد

دولتمردان ما باید به خرمشهر و عمران و آبادانی در آن نگاهی ویژه و به دو شکل داشته باشند .

نگاه اول  /

 این شهر یادگار دوران دفاع مقدس و خرابی های مختلف  آن ناشی از همین دوران است . با تصویب طرح های ویژه و اشتغالزا  و تزریق اعتبارات کلان و خاص ،  باید  گذشته پررونقی را که خرمشهر قبل از جنگ داشته به آن برگردانیم .

برای رسیدن به این هدف  بنده اعتقاد دارم رئیس دولت باید  باید شخصاً مدیریت خرمشهر را بدست گیرد یا حداقل رئیس جمهور فردی را بعنوان نماینده تام الاختیار خود در خرمشهر  منصوب و وزاتخانه ها نیز به همین شکل هر کدام یکنفر را بعنوان مسئول پیگیری و حل و فصل مشکلات متناسب با هر وزارتخانه تعیین نمایند تا زیر نظر نماینده ویژه رئیس جمهور با هماهنگی مسئولان خرمشهری به مشکلات اساسی و زیربنایی خرمشهر رسیدگی شود. در واقع در این مدت تا پایان وضعیت فعلی  ، مسائل و مشکلات خرمشهر بدون واسطه به وزیر و رئیس جمهور منتقل و فورا” تصمیم لازم برای آن اتخاذ شود.

البته قوای مقننه و قضائیه نیز در اینخصوص باید همکاری ویژه ای در مورد حل مسائل و مشکلات خرمشهر داشته باشند.

نگاه دوم /

این شهر همانند سایر شهرهای  کشور باید از اعتبارات و کمک های دولتی بهره مند شود و همسان با سایر شهرها در آن توسعه و پیشرفت مد نظر قرار گیرد. که این در حال حاضر از عهده مدیران فعلی خرمشهر بر می آید اما موانعی بر سر راه دارند .

در مجموع برای رسیدن به این ایده و تفکرات و اجرایی نمودن آن  باید مدیران آینده نگر و برنامه ریز و عملگرا به میدان بیایند و با شهدا و مردم ظلوم خرمشهر میثاق ببندند که حرکتشان در خرمشهر منجر به نتیجه ای ایده آل باشد .

اما مهمتر از همه اینها نقش روحانیت و به ویژه  امام جمعه محترم خرمشهر است ، زمانی خرمشهر به دلیل دارا بودن حوزه  های علمیه و نزدیکی به نجف و کربلا به نجف ثانی مشهور بود ، این جایگاه نیز باید به خرمشهر برگردد و با انتصاب نماینده ولی فقیه در خرمشهر ، محوریت پیگیری و رسیدگی به مسائل و مشکلات خرمشهر به دست نماینده مقام عظمای ولایت سپرده شود  و  استاندار محترم خوزستان ، فرماندار ، اعضای شورای شهر و شهردار و نماینده مردم خرمشهر در مجلس شورای اسلامی نیز بعنوان هسته اصلی مدیران شهر با حمایت نماینده ولی فقیه در خرمشهر  برای شناسایی مشکلات مربوط به بازسازی و تعیین راهکارهای مختلف و اجرایی نمودن آن تلاش نمایند  و توصیه می کنم این عزیزان فارغ از هرگونه تعصبات قومی و سیاسی ،  مردم خرمشهر به ویژه نخبگان بومی را نیز در این زمینه مشارکت دهند و از نظرات آنان استفاده نمایند تا اثرات مثبت آن را ببینند.

(مهدی گرگ پور)